من اینجا در میان خانه ی مسکوت ارواح

برایت می نویسم؛

نشستم زیر نور این چراغی،

که بر هر سنگ قبری که در این ظلمت

و تاریکیِ شب گونه مستور است،

من اینجا در کنار روح سرگردان یک شاعر،

نشسته روی سنگ قبر خود،شعر می گوید؛

برایت شعرهایش را می نویسم،

منم هر روز دلتنگی به اینجا آمدم،

واینجایی که اکنون تو نشستی،می نشستم،

وآواز تنهایی خود را در سکوت خسته وخالی زهر کینه

به اقیانوس غمهایم،به هر کاغذ،قلمها؛

سرت خوش باد وعمرت بس دراز وپُر سلامت

من اینجا می نویسم؛

از تمام آن کسانی؛که مهمانی در این مهمانسرای

غم زده دارند؛

من اینجا برایت می نویسم،

از خانه هایی که درهاشان از کف وا می شود،

و رنگ هر دری مشکی ست،

من اینجا برایت می نویسم،می نویسم؛

۸۵/۰۲/۱۰

امام زاده طاهر